شاهدان تاریخی موجودیت امام دوازدهم بسیار نادرند و آنها نیز با شک و تردید بیان کرده‌اند؛
نباید دلایل فراوان بر وجود مهدی(عجّل الله تعالی فرجه الشریف) را منحصر در شاهدان عینی هنگام ولایت کرد و بعد هم مدعی شد که حکیمه خاتون تنها شاهد ولادت بوده آن هم در تردید و شک! حال آن‌که مرحوم صدوق و مرحوم طوسی و علمای دیگر ده‌ها نفر را نام برده‌اند که پس از ولادت مهدی و در زمان امام عسکری(علیه السلام) به محضر آن حضرت شرف‌یاب شده‌اند و مهدی(عجّل الله تعالی فرجه الشریف) را با چشم خود مشاهده کرده‌اند. در کتاب در انتظار ققنوس با استفاده از منابع معتبر روایی نام 46 نفر را که حضرت را در همان دوران دیده‌اند می‌آورد که بعضی با گروه پنجاه نفری خدمت امام می‌رسیدند لذا صدها نفر در همان دوران کودکی امام مهدی(عجّل الله تعالی فرجه الشریف) را در محضر امام عسگری(علیه السلام) دیده‌اند و گزارش کرده‌اند. حال چگونه نویسنده مقاله مدعی می‌شود «شاهدان تاریخی موجودیت «امام دوازدهم» بسیار نادرند» جای تأمل دارد.
در این‌جا توجه به این نکته مهم نیز لازم است که برعکس آن‌چه ادعا می‌شود که «شیخ صدوق (م 381) برای اولین بار این جریان را نقل کرده» باید گفت قبل از ایشان مرحوم ثقة الاسلام کلینی (م 328) که خود در پایان غیبت صغری رحلت کرده است یعنی تمام عمر او در دوران غیبت صغری بوده است در معتبرترین کتاب شیعه یعنی «کافی» می‌آورد حکیمه خاتون امام مهدی را در شب تولد و بعد از آن دیده است.